limiter le gaspillage des fruits et les légumes moches

Wat is het lot van lelijke groenten en fruit ?

Elk jaar gaat een derde van de voedselproductie voor de mens verloren of wordt die weggegooid. Groenten en fruit maken deel uit van de producten die het meest weggegooid worden, vaak vanwege hun uiterlijk. Ze worden ook wel “lelijke groenten en fruit” genoemd. Maar in de voedselketen zet men zich steeds meer in om deze enorme verspilling tegen te gaan.

« In de wereld wordt 40% van de voedselproductie niet verbruikt ».

Erger nog, een gedeelte wordt zelfs niet te koop aangeboden! De meest voorkomende reden ? Als het om groente en fruit gaat, ligt dit aan hun uiterlijk. Te groot of te klein, onregelmatig van vorm, niet de juiste kleur, enz. Door de maatstaven die door de grote winkelketens of zelfs door sommige Europese communautaire instanties worden opgelegd, wordt 40% tot 50% van alle groente en fruit wereldwijd afgekeurd: 20% van de Engelse uien en 10% van de Franse appels bereiken bijvoorbeeld nooit de winkel.

 

Toch is er ook goed nieuws: er ontstaat steeds meer verzet tegen deze verspilling. De maatschappelijke en milieugerelateerde belangen zijn dan ook aanzienlijk. Enerzijds lijden 820 miljoen mensen honger in de wereld, en anderzijds betekent deze wereldwijde verspilling elk jaar een uitstoot van 3, 3 miljard ton CO2. Ten slotte zijn de belangen ook sterk economisch gelinkt. In de geïndustrialiseerde landen komt deze voedselverspilling neer op maar liefst 680 miljard dollar (310 miljard dollar in ontwikkelingslanden).

1ste verandering: de boeren

Er worden dus acties ondernomen om de verspilling op alle niveaus te beperken. En dat begint bij de producent, die streeft naar een maximaal rendement van zijn productie.

« Daarom worden groenten en fruit die niet aan de opgelegde eisen voldoen vaak verkocht aan verwerkingsfabrieken voor de fabricage van kwaliteitsproducten zoals vruchtensappen, moes of jam ».

Dit geldt vooral voor bijvoorbeeld appels en abrikozen.

Groente en fruit dat niet meer gegeten kan worden, wordt gebruikt voor dierenvoeding en dus indirect voor de menselijke consumptie. Andere groenten en fruit worden op het veld achtergelaten of ondergeploegd voor de biologische, geologische en chemische cycli, m.a.w. als bemesting en voeding van de bodem. Ze kunnen ook naar verwerkingscentra gebracht worden waar compost gemaakt wordt. Heel soms worden ze gebruikt voor de productie van biogas door methanisering.

Er zijn nog veel meer oplossingen

Producenten zijn niet de enigen die zich verzetten tegen deze voedselverspilling. Uiteindelijk bezitten deze “afgekeurde” producten alleen maar esthetische problemen en blijven ze voldoen aan de normen op gebied van smaak en kwaliteit. Zo maken gaarkeukens steeds vaker gebruik van deze producten voor puree, soep, chips en dergelijke. Overal ter wereld bieden ook steeds meer verdelers “lelijke groenten en fruit” aan tegen weggeefprijzen, terwijl het uiterlijk van deze producten toch wel zeer belangrijk is voor hen. Volstrekt eetbare groenten en fruit komen vaak omwille van hun uitzicht niet op de schappen terecht, dit om de consument niet af te schrikken. Hoe dan ook kan iedereen door zijn koopgedrag, in de strijd tegen de wereldwijde honger en de klimaatverandering, zijn eigen steentje bijdragen. Allemaal dingen die het verschil maken.